Het verhaal van Medium Marielle.

Verslag – Spookhuis Nieuwegracht 139 te Utrecht, 13 Maart 2002

 

Op woensdag 13 maart 2002 ben ik met mijn hondjes naar Utrecht gegaan ….

De pass over channeling op de Nieuwegracht in Utrecht zou een grote pass over channeling gaan worden en had al heel wat spullen ter voorbereiding meegenomen, Hieronder volgt het stukje verslag …

 

Via internet kreeg ik mail van Lumen Christi, die mij eens op een dag wat foto’s doorstuurde van het huis aan de Nieuwegracht in Utrecht waarop duidelijk te voelen en zelfs te ZIEN was dat er zich entiteiten ophielden in en om dit huis… Het geval wilde dus ook, dat er in dat huis van alles gaande was, en het stikte er ECHT van de entiteiten!

Hij had me dus een paar foto’s gemaild, gemaakt met zijn digitale camera en het was wel heel “toevallig” dat die vlekken voor een deur of voor een raam waren en dan ook nog eens in duidelijk herkenbare vormen van mensen waren, en verder voelde het daar alsof je er geen seconde langer zou willen blijven!

Lees verder door op onderstaande tekst te drukken.

Het geval wilde, dat daar een echtpaar heeft gewoond die kamers onderverhuurde en de vrouw (hospita) had een misdaad begaan omdat ze dingen uit haar verleden niet verwerkt kon krijgen. Nu hing ze daar nog steeds rond te hangen en liet de zielen van enkele andere vorige bewoners niet gaan, omdat ze bang was voor zichzelf en voor het Licht.

Vanwege het feit dat ze bang was, probeerde ze ook zich te verbergen, deels in het vloeken en tieren en dreigen, en deels door in iemand proberen te kruipen (maar niet zozeer dat diegene er als een bezetene eruitzag. De toenmalige bewoonster leefde mede daardoor ook een beetje als een zonderling.

Die hospita probeerde dat dus ook bij Lumen Christi en die werd er daardoor moedeloos van, van de gevoelens en de dingen die ze doorgaf.

Ze had dus voornamelijk last van onverwerkte emoties en angsten. Ook de hospita heb ik uitgetekend, al is het niet mijn allerbeste transcendente tekening. Deze tekening is te bekijken op deze site.

Ik kreeg een klein en dik vrouwtje (hooguit maar 1.55 – 1.60 meter) door met grijs lang en steil haar op een knotje in haar nek …

Ze had een dikke neus en een beetje een oud gezicht … Ze keek een beetje nors en droeg een vies en beige/wit schort voor met meestal daar onder donkere kleding (jurk) oud

 

De eerste voorbereidingen en natuurlijk een stukje ontspanning

 

In Utrecht was het even zoeken aan welke kant ik de bus moest hebben. De mensen die waren daarin ook niet zo duidelijk omdat de een aan de linkerkant zei en de andere had het weer over de rechterkant, en daardoor voelde ik me net zo’n pingpongbal.

Mijn hondjes waren er ook bij, uiteraard, maar uiteindelijk kwam ik in de juiste bus terecht bij een aardige buschauffeuse, want ik wist als doorgewinterde slechtziende Brabo echt de weg niet in Utrecht.

Na een tijdje waren we bij Lumen Christi zijn huis en hebben we eerst wat gedronken en hij heeft me zijn huis laten zien. Muppy (mijn oudste hondje) vond hem duidelijk al meteen aardig! Molly en Jessy die zijn sowieso wel heel sociaal en open naar vreemde mensen

L.C. zei ineens: “Goh, die hondjes praten echt met je!
Ze kijken je echt recht in je ogen aan en met name Muppy kijkt zo intelligent!”

We zijn de stad ingegaan en zijn we eerst naar de Domkerk geweest.

Daarop zijn we, de toen nog aanwezige esoterische winkeltjes afgegaan en dat was erg leuk!

Mijn hondjes waren helemaal uitgeput na zo’n lange treinreis en dan ook nog dat rondgesjok door Utrecht heen en zij gingen dus op hun reisdekentje liggen slapen. Wij gingen nog even naar de supermarkt, want we moesten ook nog eten voor ’s avonds hebben en toen ik in de rij stond voor een pak shag was Lumen Christi nog even naar de natuurvoedingswinkel gegaan.

 

Nadat ik van een sanitaire stop terugkwam keek Lumen Christi verrast.

“Goh” zei hij “toen jij op het toilet zat kwam een van die bewoners (die nog vastzit in dat huis) en stond bij mijn computer.

Het hondje Muppy liep naar de plek waar de computer stond en keek omhoog en kwispelde een paar keer en liep daarna weer terug naar haar dekentje!

Ik beaamde dat Muppy inderdaad aardig spiritueel onderlegd is en ook absoluut niet bang is voor entiteiten.

 

Ook de spirituele wereld was er klaar voor!

We hadden daarna ook nog thee gedronken en er kwamen wat beschermelingen van mij langs, maar uiteindelijk zijn ze alvast naar dat huis gegaan (om de juiste strategie te bepalen bleek achteraf, want ik kon niet al teveel info via telepathie en gevoelens uitwisselen, dat zou immers alleen maar meer weerstand kunnen gaan bieden). Deze beschermelingen zijn eigenlijk half-Lichtwezens en staan qua energie gelijk aan Aartsengelen.

Die hospita was weer lastig aan het doen bij Lumen Christi en had zich deels gesplitst en ze stond op dat bewuste moment bij mij in de buurt, echter ik was haar te slim af.

Ik heb daarop mijzelf en de hondjes ‘gereinigd ‘ en een affirmatie van bescherming en verbondenheid uitgesproken. Dat alles met wierook en Ylang Ylang olie op de chakragebieden. Daarna wat wierook opgestoken.

Even daarop zijn we gaan mediteren, waarop ik in slaap ben gevallen.

Ach … Eigenlijk was ik er al helemaal klaar voor!

Lumen Christi kwam mij wakker maken om half 2 ’s nachts.

Tijdens dat theedrinken kreeg ik ook bevestiging dat alles op scherp stond. Muppy kwam naar me toe en ging naast me op de bank zitten en me als een trouw (werk)hondje doordringend aan zitten te kijken , {waar Muppy aardig goed in is overigens)

 

Mevrouw x die ons kwam versterken

Om 2 uur ’s nachts zou mevrouw x, een goeie vriendin van Lumen Christi komen! Iets verlaat kwam zij om half 2 met 2 mooie grote, rode rozen.

Tegen 10 over half 3 zijn we richting het huis aan de Nieuwegracht in Utrecht gegaan …

We gingen te voet naar de Nieuwegracht. Het was uitgestorven in het Utrechtse, dus mijn hondjes konden wel los mee.

We kwamen bij het huis aan en wat mij opviel was dat mijn hondjes daar helemaal niet in de buurt wilden komen. Ze bleven voor het huis van de buren staan en staken DAAR ook de weg over, terwijl wij gewoon voor het huis overstaken! Recht tegenover dat huis was een gracht met een kade en je kon via een trap op die kade komen, want onder die huizen zaten allemaal onderpanden (de kelders dus).

Eerst had ik een lang wierookstokje naast de deur van het huis in de grond gestoken en in feite was dat het eikpunt.

Toen had ik een klein takje van een struik wat tegen het huis aanstond afgebroken en dat was om beter te kunnen psychometreren en ‘spiritueel’ een kijkje in het huis te nemen in dit geval.

Daarna zijn we naar de overkant gegaan en zijn we de trap afgegaan beneden naar de kade langs de gracht.

Daar had Lumen Christi recht voor het huis een rauw ei en wat zout neergezet en een kaarsje en mevrouw x en Lumen Christi gingen mediteren.

Ik gebruikte een combinatie van wierook en kaarsenmagie. Eerst had ik acht wierookjes in de
grond gestoken en dat correspondeerde met het eikpunt en in feite werd dat dus een rechte lijn.

Vervolgens had ik de uitgeprinte foto’s van het huis met de entiteiten naast elkaar op de grond gelegd. Daar overheen een paars (kleur van spiritualiteit in dit geval) laken neergelegd
en daar bovenop een soort van symbolische doek. Daar had ik vervolgens weer 5 waxinelichtjes als eikpunten van een pentagram neergelegd. Dus de kaarsen waren eigenlijk de punten van het pentagram. Daarin het midden had ik een harmonie-kruisje neergelegd en tussen de wierook (4 stokjes links en 4 stokjes rechts daarvan, wat stond voor de 7 entiteiten en de verbinding naar het eikpunt) had ik dat gefimokleide beeldje van het ene overleden hondje van Jessy (die nu als gids mee ging helpen) neergezet. Boven de waxinelichtjes had ik een energiepilaar recht spiritueel omhoog gemaakt die kan dienen als een soort van lift, maar ook als bescherming, camera en verbinding naar de tunnel die naar het Licht leidt.

Vervolgens toen ik klaar was met het klaarzetten van de spulletjes ben ik met mijn rug naar de gracht toe gaan zitten in een Lotushouding. Nu is het geval dat als ik zo mediteer hondje Muppy NOOIT op mijn schoot wil! Maar in dit specifieke geval dus wel.

 

Ik ging dus mediteren en ik ging spiritueel ‘ het huis binnen.’

 

 

 

 

 

Nu gingen hondje Muppy en ik op afstand al zielsplitsend naar het huis en de hospita was al uit haar schulpje gekomen en stond in de hal.

 

Ze wilde gaan treiteren omdat ze schrok dat ik daar ineens ‘binnen’ was!

Daarop maakte hondje Muppy aanstalten om te gaan emmeren en toen schrok ze wel.

 

Muppy is op zich wel een o.k. hondje, maar voor entiteiten is ze niet altijd even o.k. J

 

Het volgende gesprek op telepathisch niveau deed zich toen voor:

Hospita: “Wat doe je hier?! Laat me met rust! En wat doet die joekel hier?!”

Ik: “Waarom zou ik in uw geval, je met rustlaten? U heeft veel mensen ellende aangedaan en nu valt u de huidige bewoonster ook nog lastig. En Muppy en ik willen u alleen maar helpen.”

Hospita: “Ik weet niet wat ik met mezelf aanmoet en met dat andere daar heb ik het al met je over gehad.”

Ik: “Maar waarom wilt u uzelf verschuilen in andere weerloze mensen ??? Ze hebben u niks misdaan, en overigens, vluchten helpt toch niet! U kunt beter uw angst onder ogen zien! Overgaan is echt zo erg niet hoor! Sterker nog, u zult uiteindelijk alleen maar blij zijn als u er bent! Dan pas weet u wat u gemist heeft! Het is echt uw tijd nu, Muppy en ik komen u halen en we brengen u tot aan de streep en u moet er zelf overheen, maar u hoeft niet alleen hoor.”

Hospita: “Maar … Je snapt het niet heh! Ik ben bang dat ik daar berecht wordt en dat ik mijn vader tegenkom.”

Ik: “Nou, voor beiden hoeft u niet bang te zijn. 150 jaar ronddolen hier op deze Aardkloot is al een ergere straf genoeg lijkt mij, en wat uw vader betreft, ik weet niet of hij al geïncarneerd is en zo niet, dan zal hij zijn lesje onderhand ook wel hebben gehad! Wees niet bang, alles komt goed, echt waar!”

Hospita: “Maar dit huis dan, dat is ten minste nog mijn enige trots.”

Ik: “Nou, niet als u uzelf nu gaat realiseren hoe het er nu uitziet! Word uzelf eens bewust van waar u nu bent en verder hoef ik daar niks aan toe te voegen, lijkt me!”

Daarbij moet ik vertellen dat het huis zowel er aan de buitenkant als aan de binnenkant ontzettend smerig en goor uitzag, er was daar al tientallen jaren niets meer aan gedaan, Het vocht en de schimmel stond binnen op de muren in de hal en de toenmalige bewoonster had een verzamelwoede.

Hospita: “Jezus Mina! Wat een bende!”

Ik: “Tsja … We leven nu in 2002 en u bent in de tijd blijven hangen, zoals u het achter hebt gelaten, zo heeft u het in uw hoofd geprent en in feite leefde u ook in die tijdszone, een soort van holografische luchtbel in het water van de huidige tijd!”

Hospita: “Tsja … Dan moet het maar heh, wat kan ik hier verder nog aan doen … Ik moet wel met je mee dan … Maar ik doe het niet graag, godverdomme!” (zij was dus hevig geëmotioneerd)

Ik: “Kom, dan gaan we naar buiten, Muppy die loopt al achter ons.”

We gingen naar buiten (dwars door de deur heen, maar het kon niet anders) en de hospita was nog steeds hevig geëmotioneerd en erg verdrietig.

Eigenlijk wilde ze ons nu gaan ontlopen, alleen kreeg ze daar niet echt de kans voor omdat aan weerskanten van ons een horde beschermelingen en gidsenvrienden stonden, zowel van mij als van Lumen Christi als van mevrouw x .

(Tsja … We waren goed voorbereid en de juiste strategie was al in de spirituele wereld bepaald voornamelijk door mijn beschermelingen en spirituele meesters, en wat
gidsenvrienden betreft, heel veel mensen geloven dat niet, totdat ze eens met mijn ex-vriend gaan praten die bij mijn uittreding aanwezig was .

Toen de hospita Lumen Christi zag (Ik had gevraagd of Lumen Christi en mevrouw x mijn hand wilden vasthouden en Lumen Christi stond links van mij en mevrouw x dus rechts) werd ze helemaal zenuwachtig en kwaad

 

“En jij klotevent, je hebt me erin geluisd en jij ook Marielle!”

Ik: “Het komt allemaal goed, wees maar niet bang.”

 

Toen zag de hospita ons zitten en kon ze geen kant meer op!

In feite was ze dus in de val gelopen, omdat zowel hondje Muppy als ik gesplitst waren, dus een deel van ons bewustzijn was achter haar en de rest voor haar en bovendien stond er nog steeds weerskanten van ons een haag van gidsenvrienden en beschermelingen, dus die hospita kon echt niet weg.

Toen Muppy en ik in het huis van haar bezig waren met haar, waren de andere
entiteiten al over gegaan mede door Lumen Christi en mevrouw x. Doordat ik dus bezig was geweest met de hospita was dan een mooie afleidingsmanoeuvre voor Lumen Christi en mevrouw x die toen rustig hun werk konden doen.

Maar goed … De hospita kwam bij het hek en toen ze naar beneden keek in de “afgrond” werd ze bang, ze zag ons en de kaarsen en keek om naar het huis.

“Jullie willen dat ik echt ga heh?” Vroeg de hospita angstig.

“Ja” zei ik rustig middels telepathie “Ga maar, kijk maar naar boven, als u omkijkt denkt u dat u in het verleden kijkt, maar eigenlijk is dat het heden, maar voor u zal dit toekomstbeeld nu een stukje verleden worden. Kijk naar boven, kijk naar het lichtpuntje, in de tunnel zult u uw beschermelingen tegenkomen, wees niet bang!”

 

Toen zei die hospita iets Aards:

 

“Ja, maar dadelijk val ik naar beneden van de railing.”

Ik: “Ga met uw gedachten, ga als een lift, ga alsof u over hele zachte veren of kussens loopt en u zult zien dat u niet valt!”

 

Wat er toen gebeurde was zo ontzettend mooi, dat ik nog steeds emotioneel raak als ik het voor me zie en als ik de gevoelens voel!

De hospita, en nog wat gidsenvrienden van me gingen met haar mee tot aan de tunnel.

 

Het was, alsof er bij die hospita een hele zware last van haar schouders ging en dat voelde ik ook en boven net voor de tunnel bedankte ze ons zelfs!

 

Want nu zag ze het ware Licht! Maar toch had ze nog diep in haar hart heimwee en wilde ze eigenlijk nog steeds niet weg, maar het Licht maakte haar minder kwaad en het overrompelde haar zelfs!

 

Op dat moment moest ik ook huilen, van opluchting en blijdschap.

De hospita werd opgehaald door 2 beschermelingen met witte gewaden.

 

Toen de hospita en de 2 beschermelingen waren gearriveerd werd er geklapt daarboven!

 

Een applausje dus.

Normaal krijg ik op een hele andere manier een bevestiging, maar deze keer zaten mijn beschermelingen en spirituele meesters te klappen en ze gaven elkaar een hand, hoe bestaat het !! Ik vroeg me nog af of dat altijd op deze manier ging??

 

Toen ik alles weer had opgeruimd hebik boven nog 2 (links en rechts van de deur) Nag Champa wierookjes neergezet om het te reinigen, en 2 Hibiscuszaadjes (heb er volop en ik heb wat met die planten, heb er zelf 3 verschillende in de tuin en ze zijn makkelijk voort te zaaien) geplant als teken van vruchtbaarheid, vernieuwing, wedergeboorte, dus ook reïncarnatie.

Ineens kwam er een berg positieve energie door de deur!

Mijn hondjes liepen ineens al kwispelend voor het huis. en kwamen zelfs voor de deur, terwijl ze er eerst ECHT NIET in de buurt wilde komen!

 

Erna hebben we 2 rozen in de deur gestoken, en daarachter voelde ik een soort van goudgele grote bal energie. Die energie was zelfs zo sterk dat ik het aan het einde van de straat aan de overkant van de gracht nog kon voelen !!!

Lumen Christi merkte ineens op dat hij lavendelgeur rook die er voor de seance niet was, terwijl niemand in de gehele straat lavendel bloemen had!

… Een tijdje later … Een bedankje vanuit boven!

 

Langzamerhand keerde de rust weer terug in het huis aan de Nieuwegracht waar het eens zo onrustig en instabiel was, en zelfs de toenmalige bewoonster leek haar rust te krijgen!

3 maanden na de pass over channeling gebeurde er tegen 3 uur ’s morgens iets moois!

 

Ik was bij vrienden in Vught en deze lagen nog te slapen, toen ik ineens 2 personen in de deuropening van de slaapkamer bemerkte … Zelfs de hondjes merkten het op, en zo voelde ik een kleine gestalte en een wat langere gestalte … Na wat te concentreren bleken het de hospita en een van de vrouwelijke bewoners (de vrouw van Eduard) waarvan de hospita haar zoontje had vermoord te zijn!

 

 

Ze waren gekomen om me te bedanken en ze hadden 3 langwerpige witte doosjes bij zich met op ieder doosje een witte lelie/iris … Ze reikten me een van de doosjes uit en dat mocht ik open maken en vond daar een symbolische Keltische sleutel, waarvan het handvat een Keltisch kruis was … Een sleutel die vanaf 4 december 2004 ontzettend belangrijk voor me is geworden! De andere 2 doosjes waren bestemd voor Lumen Christi en voor mevrouw x …..

Ze wilden me op deze manier bedanken en ze waren nu blij dat ze in het Licht zijn en ze zeiden ook dat het goed met hen ging … 2 mensen die eerst vijanden van elkaar waren (de vrouw van Eduard en de hospita), waren nu vrienden geworden!

 

Mijn grote dank aan …

 

Naast dat ik dus Lumen Christi bedank om mij de mogelijkheid te geven om de vrede weer terug te laten keren in het huis aan de Nieuwegracht, maar bovenal ook de mogelijkheid te geven dat deze ervaring op mijn pad mocht komen, wil ik ook mevrouw x bedanken voor het feit dat ze ons goed tot steun is geweest en wil ik Muppy vooral ook niet vergeten …

We schrijven nu 4 september 2006, en onze Mup is nu ruim 10 jaar … Een aardig oud sokje dus al, maar nog steeds weet ik, dat wanneer we haar nodig hebben, ze er dan ook is!

… En NATUURLIJK kan en mag ik hierbij ook niet onze gidsen, leermeesters en beschermelingen vergeten …

 

… Uiteindelijk wil ik ook de hospita bedanken voor het feit dat ze uiteindelijk het vertrouwen heeft mogen krijgen in ons, maar bovenal in het Licht …

 

In Licht, Liefde, Kracht, Warmte, Positiviteit, Harmonie, (W)Aardigheid & Inzicht …

 

Marielle

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Explore posts in the same categories: augustus 2006